Po raz już któryś wyjaśniam, tłumaczę tym, którzy nie chcą chyba widzieć tej prawdy: Walczymy o prawdę dotyczącą zbrodni Ludobójstwa z Ukraińcami, nie przeciw nim. To co dzieje się obecnie na Ukrainie jest zagrożeniem istnienia tej prawdy. Słyszymy że nie czas, na rozmowy o zbrodni dokonanej przez sługusów III Rzeszy spod znaku OUN-UPA, a jednocześnie obchodzimy 70-tą rocznicę wyzwolenia Oświęcimia niezwykle głośno i szeroko.
Obłuda?
Słyszę, że siły nacjonalistyczne przegrały na Ukrainie, a jednocześnie dostaję dziesiątki zdjęć kultywowania nazistowskich symboli, saluty znane z tych, które w III Rzeszy były normą, a nienawistne i butne wygłaszane przez młodych ludzi z Ukrainy deklaracje o zniszczeniu wszystkich co na wschodzie łeb podnoszą…- mają faktycznie miejsce.
To mówią mi (czy też piszą) sami Ukraińcy, ci którzy martwią się o swoją Ojczyznę. Widzą, że zaczyna rządzić nią strach, nienawiść i okrucieństwo. Czy mają powody?

Czy wtedy, gdy trwa konflikt wojenny na danym terenie nie buduje się tam coraz większa bariera między walczącymi stronami? Między cywilami, zwykłymi ludźmi? Czy te straszliwe wydarzenia nie wpływają na stosunek człowieka do człowieka? W normalnych warunkach byliby być może nawet kolegami, czy przyjaciółmi?
Budują się bariery, które dotykają zupełnie niewinnych ludzi.
Wojna jest straszna – powoduje nienawiść.
Antagonizmy.
W biednym narodzie, bez szans na pojednanie budzą się duchy przeszłości, nacjonalizmy które przeradzają się w szowinizm, mający swoje korzenie w zbrodniarzach sprzed 70 lat.
Czy ktokolwiek może mieć wątpliwości że nie jest to właściwa droga do wolności? Czy jakakolwiek droga, której początki giną w mrokach zbrodni może prowadzić do szczęścia?
Co mogą sobą reprezentować młodzieńcy, którzy będą wzorować się na Banderze i jemu podobnych? Nie znając nawet ukrywanej i zawstydzającej historii jego zbrodni jeszcze przed wojną w II RP?
Co gorsza, tam na Ukrainie ta historia jest zmieniana – modyfikowana w wygodny dla kierujących nacjonalistami decydentów sposób.
Czy powinniśmy się na to zgadzać? Czy powinna na to zgadzać się cała Europa?
Tylko dlatego, że należy walczyć z post-sowieckimi wpływami? Czy mroki przeszłości które wspólnie potępia cały świat w postaci brunatnych mundurów, runicznych liter SS, swastyk i znanego gestu mają wrócić jako pogromca czerwonej gwiazdy za zgodą całego świata?
Obłuda?
Moim celem jest walka ze Złem, a także z celowym „zapominaniem” tego Zła z przeszłości.
Nie zgadzam się też z walką przeciwko jednemu złu, wykorzystując inne zło. Nic innego nie dzieje się w tej chwili tam na Ukrainie. I to tylko jedna ze złych rzeczy jakie mają tam miejsce.
Giną niewinni. Dzieci, kobiety. Po obu stronach. W mediach po tej stronie mówi się o jednych ofiarach milcząc na temat tych drugich ofiar. I odwrotnie po drugiej stronie. Życie ludzkie nie ma znaczenia poza jednym – budowaniem wrogiej nienawiści, negatywnych emocji, które w odpowiednim momencie będą przyzwoleniem do wyzwolonej, szalonej rzezi. W imię walki o tą czy inną JEDYNĄ prawdę.
A ja mówię: nic nie jest warte śmierci kogokolwiek.
Każdy ma prawo do samostanowienia. Jeżeli są ludzi, którzy nie chcą żyć z innymi mają do tego prawo.
Wiem, że przed rozpoczęciem działań wojennych znakomita większość żyjących na wschodzi obywateli Ukrainy nie chciała być pod wpływem Rosji. Jednak to sama polityka władców w Kijowie doprowadza do wpychania ich w ramiona Rosji. Mordowani przez swoich nie mają wyjścia.
Ustawa językowa, inne działania szkalujące rosyjskojęzycznych obywateli. Bombardowania. Okrucieństwo wojenne.
To sytuacja bez wyjścia. Inaczej: wyjście jest, linia demarkacyjna i międzynarodowe siły rozjemcze. To rozwiązanie jednak konstytuuje podział. Ten podział nie jest na rękę władzom w Kijowie i innym władzom w Europie. Dlatego też nikt nie mówi o tym rozwiązaniu. Jałowe spotkania, dyskusje które nie prowadzą do niczego, a każdego dnia zwiększa się ilość ofiar. Rośnie nienawiść miedzy ludźmi. Za krzywdy, które ciągle się eskalują.
Przemoc rodzi przemoc.
Jednak tka naprawdę nikogo to nie interesuje. Pozornie cały świat załamuje ręce nad losem niewinnych cywilów, w rzeczywistości jednak nic się nie dzieje. Nikt nic nie robi. Nikt nie robi tego co należy zrobić. Ponieważ byłoby to na rękę siłom wschodnim (jakimś, nie wiem jakim, jednak celowo nie używam słowa Rosja, ponieważ jestem pewien, że te plany nie są współdzielne dla wszystkich jej obywateli, ile osób na świecie widzi to w taki sposób?) – ustanie walk, linia demarkacyjna międzynarodowe wojska, to ukonstytuowanie nowych, niezależnych, autonomicznych państw republik. Jednak czy na pewno nowych?
Jeszcze długo przed Majdanem słyszałem z ust osób mieszkających na Ukrainie i 20 lat, ze tak naprawdę to pięć różnych regionów na siłę zintegrowanych różnymi politycznymi działaniami.
Teraz regiony te poprzez różne działania mniej lub bardziej wymuszone zaczynają się rozdzielać.
Kuriozum: powodem coraz większych podziałów czy antagonizmów miedzy nimi jest chęć utrzymania „na siłę” tych regionów w jedności terytorialnej i narodowej. I to „na siłę” należy rozumieć niestety dosłownie. A im więcej przemocy tym większy opór. Tym większa niechęć i nienawiść.
Obłuda?
Wielu zapaleńców, widzących za każdym rogiem sowieta, czy jego szpiega, może mówić i pisać, że to „zielone ludziki”, separatyści itp. Zapewne częściowo mają rację. Teraz jednak owe „zielone ludziki” nie mają już tak wielkiego znaczenia. Rośnie bowiem liczba osób skrzywdzonych przez reżim w Kijowie, za wszelką cenę (siłą) próbujący wymusić integrację. Wykorzystujący bojówki z zachodu karmione ideologią nacjonalistyczną. Stosujący przemoc wobec ludzi ze wschodu – w każdym widząc sowieta.
A przecież to nieprawda.
Ilu z tych którzy walczą teraz po stronie wschodniej to po prostu sieroty, osoby które w konflikcie straciły rodziny, domy i teraz nie mają już nic do stracenia?
Im dłużej to trwa tym większa polaryzacja.
Tym bardziej siły powstające na wschodzie są nieprzejednane. Do tego potajemne wsparcie, pomoc ze strony wykorzystujących sytuację sowieckich aparatczyków.
Ta droga nie przyniesie pokoju, to tylko pogłębianie wojny. wiemy doskonale jak to działa. Polska i Polacy przez wieki byli doświadczeni okupacją różnych sił.
Wyobraź sobie drogi Czytelniku:
Jeżeli ktoś chce Tobie narzucić swoje wizje świata, swoje poglądy, siłą – do tego pali twój dom i morduje bliskich – jakie będzie miał szanse na ustanowienie tych swoich nie ważne jak doskonałych pomysłów?
Ano takie że będzie musiał zgładzić zapewne Ciebie i wszystkich tych, co nie mają już nic do stracenia.
Ponieważ stracili swój dom i bliskich.
Zrozummy to.
I pomóżmy tym, którzy padają ofiarą tych rozgrywek. Niewinnym, zwykłym, bezbronnym ludziom.
Może czas zrobienia wszystkiego, aby w końcu wbić klin między walczące strony. Rozpocząć międzynarodową akcję powiedzenia stop wojnie – stop nacjonalizmowi. Gdzie te wszystkie europejskie organizacje pokojowe?

Uważam, że Kijów już przegrał. Bez względu na to, co się stanie – żeby na nowo wcielić utracone ziemie – będzie musiała być złożona potężna danina krwi niewinnych ofiar. Opór ze wschodu jest coraz bardziej widoczny. Ci którzy jeszcze mieli jakiekolwiek wątpliwości, i patrzeli bokiem na Rosję ze wschodnich rejonów Ukrainy, zmieniają zdanie, niszczeni czy ostrzeliwani przez ochotnicze bataliony z zachodu, nie mające oporów moralnych, takich jakie miała regularna armia.
Wszystko wskazuje na przybierającą eskalację konfliktu. Więcej ofiar, więcej bombardowań, pomyłek być może – omyłkowych zestrzeleń, czy i gorszych rzeczy. Może użycia broni atomowej w jakiejś akcji terrorystycznej.
Czy świat może sobie pozwolić na przyzwolenie czegoś takiego?
Na razie istnieje u nas oficjalna medialna otoczka, że separatyści równają się sowieckim agentom. Jednak jak długo to się utrzyma? Ile osób, które zostały zmuszone do toczenia tam wojny, czy to poprzez utratę bliskich, domu, czy z innych powodów jeszcze będzie potrzebnych, aby masa krytyczna odblokowująca tą informację została przekroczona?
I obłuda w mediach zostanie obnażona?

Ja, jak i wielu innych podobnie myślących wyciągniemy rękę do każdego Ukraińca, z wschodu czy zachodu, który odrzuci czy to nacjonalistyczną spuściznę spod znaku Bandery, czy też skrajnie post-sowiecką wizję bardziej lub mniej reprezentowaną przez grupy wschodnich obywateli Ukrainy (osobiście uważam, że znacznie przesadzone są te informacje o miłośnikach Rosji i komunistów ze wschodu – moim zdaniem nie mają oni innego wyjścia, jak uciekać w „objęcia” Rosji przed wojną).
Doskonałą obłudę prezentuje UE w przymykaniu oczu na symbole nazistowskie na zachodniej Ukrainie. To trwa już od ponad 20 lat. Nawet jeżeli skrajni nacjonaliści to 1-5 % Ukraińców, to zdecydowanie zwiększył się stosunek ilościowy tych, którzy przychylnie patrzą na etos organizacji nacjonalistycznych, imię Bandery i innych „bohaterów” rodem z nazistowskiej kolaboracji z III Rzeszą.
To jest zagrożenie, które jest nad wyraz poważne. Przychylność. TO jest ten sam stan, jaki panował w 1933 roku po dojściu Hitlera do władzy.

Może też prowadzić do przewidywań o wybuchu globalnego konfliktu, którego zarzewiem będzie wojna na wschodniej Ukrainie. Uporu i nienawiści, która doprowadzi do jakiś radykalnych rozstrzygnięć, na tamtym froncie – a Europa nic nie zrobi aby zabrać się poważnie do wygaszania konfliktu, pewna, że jest nietykalna.

Bracia Ukraińcy – ci którzy chcą pokoju (nie ci spod znaku flag czerwono-czarnych), musicie przerwać konflikt. Za wszelką cenę. Dopóki jest ot jeszcze możliwe. Według mnie szansa ta staje się coraz bardziej odległa. Za duży rachunek krwi i krzywd, może udaremnić możliwość porozumienia się.

Europo – dostrzeż to w końcu…Dopóki nie jest za późno.

(wybaczcie może pewien chaos w wypowiedzi tak wiele wątków pojawiało się w myślach…, równie ważnych i koniecznych do poruszenia)